การเดินทางของดาบไม้ ep.5
เรียวทำงานหนักมาก วันละ8-10ชั่วโมงเพื่อพัตณาตัวเอง เรียวพัตณาฝีมือดาบของตัวเองจนเก่งขึ้นหลายระดับ และมีเงินเก็บมากพอที่จะซื้อดาบเล่มใหม่ได้แล้ว แต่เรียวเลือกที่จะใช้ดาบไม้และทำการสั่งนักหลอมดาบให้หลอมดาบชั้นดีมา1เล่ม การหลอมดาบชั้นดีนั้นต้องมีไอเทมราคาแพงและไอเทมหายาก เรียวตัดสินเดินทางออกไปที่หุบเขาเพื่อฆ่ามอนส์เตอร์และนำหินมาเป็นวัตถุดิบหายาก ก่อนที่จะทำแบบนั้นจำเป็นต้องมีปาร์ตี้ไปด้วยอย่างน้อย 5 คน แต่เรียวนั้นไม่มีชื่อ ไม่มีเวทย์ เลยแทบจะไม่มีคนให้ความสนใจเท่าไหร่เลย เรียวนั่งถือป้ายอยู่นานรอคนจะไปหาวัตถุดิบด้วยกัน มีผู้หญิงผมขาวสวยงามเดินเข้ามาละบอกว่าไปกัน เลฟ: 'ไปกัน?!' เรียวทำหน้างงนิดหน่อยแล้วตอบกลับไปว่า
เรียว: 'ได้เลย แต่รอคนหน่อยนะ ยังขาดอีก3คนหน่ะ' เลฟจับมือเรียวพร้อมกับไปหาเควสที่เกี่ยวข้องกับหุบเขาที่กำลังจะไปพร้อมได้ไอเทมวัตถุดิบต่างๆติดไม้ติดมือมา หลังจากรับเควสแล้วเลฟยืนยันที่จะทำมันสองคนกับเรียวเท่านั้น เรียวเริ่มกังวลกับมอนส์เตอร์ระดับสูงขึ้นเพราะมากันแค่สองคน ดังนั้นมันจึงอันตรายขึ้นไปอีก เมื่อถึงหุบเขาแล้ว ก็ท่ราบมาว่ามีมังกรอยู่บนจุดสูงสุดและดรอปไอเทมแรร์ด้วย เลฟไม่รอช้าพร้อมที่จะวิ่งไปทุกเมื่อ เรียวได้แต่ใช้กำลังทั้งหมดรั้งเอาไว้ เรียว: 'เดี๋ยวก่อนสิเลฟ เราต้องเคลียมอนส์เตอร์ข้างล่างนี้ด้วย มันเป็นเควสที่ได้มา มอนส์เตอร์พวกนี้ชอบทำลายข้าวของชาวบ้านด้านล่าง จะดีกว่าถ้าเรากำจัดมันด้วย' เรียวกับเลฟก็เริ่มทำการกำจัดมอนส์เตอร์และได้เห็นเวทมนต์อันสวยงามของเลฟ เวทย์ลมและน้ำแข็ง เรียวก็เริ่มคิดและอิจฉาที่มีคนใช้เวทย์อยู่ต่อหน้าตนและกำจัดมอนส์เตอร์พวกนั้นเร็วแบบนั้น เรียวได้แต่ใช้ดาบไม้พยายามแทงเข้าหนังมอนส์เตอร์ลงไป ใช้กำลังค่อนข้างมากมายสำหรับมอนส์เตอร์ตัวเดียว หลังจากทั้งคู่เคลียมอนส์เตอร์ไกล้เสร็จ ขณะเรียวกำลังเก็บหินที่ดรอปมาจากมอนส์เตอร์ก็มองดูเลฟที่มองขึ้นไปบนฟ้าพร้อมกับพูดว่า เลฟ: 'มันมาแล้ว' เรียวได้ยินแบบนั้นจึงตอบไปว่า เรียว: 'พูดให้มากหน่อยก็ได้ เธอเป็นคนพูดน้อยแบบนี้ตลอดเลยเหรอ' เลฟที่ยังไม่ละสายตาก็รีบตอบกลับทันที เลฟ: 'มังกรหน่ะ มันบินลงมาแล้วนะ' ...
เรียว: 'ได้เลย แต่รอคนหน่อยนะ ยังขาดอีก3คนหน่ะ' เลฟจับมือเรียวพร้อมกับไปหาเควสที่เกี่ยวข้องกับหุบเขาที่กำลังจะไปพร้อมได้ไอเทมวัตถุดิบต่างๆติดไม้ติดมือมา หลังจากรับเควสแล้วเลฟยืนยันที่จะทำมันสองคนกับเรียวเท่านั้น เรียวเริ่มกังวลกับมอนส์เตอร์ระดับสูงขึ้นเพราะมากันแค่สองคน ดังนั้นมันจึงอันตรายขึ้นไปอีก เมื่อถึงหุบเขาแล้ว ก็ท่ราบมาว่ามีมังกรอยู่บนจุดสูงสุดและดรอปไอเทมแรร์ด้วย เลฟไม่รอช้าพร้อมที่จะวิ่งไปทุกเมื่อ เรียวได้แต่ใช้กำลังทั้งหมดรั้งเอาไว้ เรียว: 'เดี๋ยวก่อนสิเลฟ เราต้องเคลียมอนส์เตอร์ข้างล่างนี้ด้วย มันเป็นเควสที่ได้มา มอนส์เตอร์พวกนี้ชอบทำลายข้าวของชาวบ้านด้านล่าง จะดีกว่าถ้าเรากำจัดมันด้วย' เรียวกับเลฟก็เริ่มทำการกำจัดมอนส์เตอร์และได้เห็นเวทมนต์อันสวยงามของเลฟ เวทย์ลมและน้ำแข็ง เรียวก็เริ่มคิดและอิจฉาที่มีคนใช้เวทย์อยู่ต่อหน้าตนและกำจัดมอนส์เตอร์พวกนั้นเร็วแบบนั้น เรียวได้แต่ใช้ดาบไม้พยายามแทงเข้าหนังมอนส์เตอร์ลงไป ใช้กำลังค่อนข้างมากมายสำหรับมอนส์เตอร์ตัวเดียว หลังจากทั้งคู่เคลียมอนส์เตอร์ไกล้เสร็จ ขณะเรียวกำลังเก็บหินที่ดรอปมาจากมอนส์เตอร์ก็มองดูเลฟที่มองขึ้นไปบนฟ้าพร้อมกับพูดว่า เลฟ: 'มันมาแล้ว' เรียวได้ยินแบบนั้นจึงตอบไปว่า เรียว: 'พูดให้มากหน่อยก็ได้ เธอเป็นคนพูดน้อยแบบนี้ตลอดเลยเหรอ' เลฟที่ยังไม่ละสายตาก็รีบตอบกลับทันที เลฟ: 'มังกรหน่ะ มันบินลงมาแล้วนะ' ...
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น