Light novel

                                 หลังจากทำการสมัครบียะก็พูดขึ้น บียะ: 'ตอนนี้ท่านได้กรอกแบบฟอร์มข้อมูลแล้ว อีก 15 นาทีทางเราจะอัดพลังเวทย์ในร่างกายของท่านนะคะ' เรียวทำหน้าดีใจมากๆที่ตัวเองกำลังจะมีเวทมนต์และคงหาเงินได้มากขึ้นด้วยเวทมนต์ที่มีจะทำให้อะไรอะไรก็ง่ายขึ้นได้ หลังจากผ่านไป 15 นาที เรียวก็ได้ถอดเสื้อตัวเองออกเพื่อจะทำการอัดพลังเวทย์ลงไป บียะ: 'เวทย์หลังจากอัดไปแล้วจะแสดงธาตุไม่เหมือนกัน บางคนก็ได้ธาตุดิน บางคนก็ไฟ แต่ไม่ต้องกังวลถึงเราจะได้ธาตุเดียวแต่ธาตุอื่นๆก็สามารถฝึกให้ชำนาญได้ค่ะ' บียะเริ่มอัดพลังเวทย์ลงตัวเรียวและอธิบายเกี่ยวกับเวทมนต์ให้ฟัง เพราะเห็นว่าเรียวนั้นค่อนข้างสนใจมากๆ หลังจากได้ทำการอัดไปแล้ว เรียวก็ถามถึงวิธีใช้เวทย์มนต์ การใช้เวทมนต์นั้นมีหลายแบบมากๆ ทำให้เรียวตื่นเต้นจริงๆ ทั้งการร่ายเวทย์ การอัดพลังเวทย์ลงอาวุธ การบัพตัวเองให้มีพลังมากขึ้น และอื่นๆอีกมากมาย หลังจากเสร็จการอัดพลังเวทย์ลงตัวเรียว เรีย...

                                  เรียวกำลังจะเดินออกไปจากกิลด์แต่ก็ได้เห็นผู้คนของกิลด์กำลังใช้เวทมนต์ เรียวตื่นเต้นมากเพราะไม่คิดว่าจะได้เห็นอะไรสวยงามแบบนั้น บียะเห็นท่าทางตื่นเต้นของเรียวจึงตอบไปว่า บียะ: 'เวทมนต์จะได้ใช้หลังจากได้เข้ากิลด์ค่ะ ทางเราจะอัดพลังเวทต์1ส่วนไว้ในร่างกายของท่าน หลังจากนั้นท่านต้องพัตณาเวทด้วยตัวเองค่ะ' เรียวที่ได้รู้แบบนั้นไม่รอช้าและรีบออกไปหาเงินอย่างรวดเร็ว การหาเงินโดยการฆ่ามอนส์เตอร์ระดับต่ำนั้นกินเวลาเยอะเกินไป เรียวจึงหาปาร์ตี้สำหรับการไปตีพวกมอนส์เตอร์เลเวลสูงๆ เรียวไปประกาศกลางเมืองว่าตนนั้นยินดีเป็นเบ้เก็บหินให้ฟรีเพื่อตนจะได้ศึกษาเกี่ยวกับมอนส์เตอร์ มีปาร์ตี้หลายกลุ่มสนใจจึงเดินหามาเรียวพร้อมบอกว่า 'มากับพวกเราสิ เรายินดีจ่ายค่าจ้างด้วย' เรียวจึงได้มากับปาร์ตี้กลุ่มหนึ่ง ปาร์ตี้นั้นพาไปลงดันเจี้ยนที่่เรียวไม่เคยได้คิดจะลงมาก่อนเพราะเสี่ยงมากและมีตัวคนเดียว หลังจากเข้าน้ำตกขนาดใหญ่แล้...

                                  หลังจากเข้าเมืองมาแล้วเรียวก็พบกับนาเรียและเดินไปด้วยกัน ขณะที่เรียวกำลังจะแลกหินก็มีนาเรียคอยช่วยในการแลกและได้ราคามาค่อนข้างดี เรียวจึงนำเงินที่ได้อันน้อยนิดไปซื้อขนมปังกับแครอทมาละแบ่งขนมปังให้นาเรีย เรียวเริ่มมีความหวังกับการอยู่รอดไปเรื่อยๆแบบนี้ และเหลือบมองไปที่นาเรียที่กำลังนั่งจ้องตนอย่างไม่กระพริบเรียวจึงรู้สึกเขินอายและหันหน้าหนีไป 'นี้สอนภาษามือให้ชั้นทีสิ' (เรียวพูดไปและโบกไม้โบกมือไปด้วย) นาเรียเข้าใจตามนั้นจึงเริ่มจากสอนคำแรกออกมา 'น่ารัก' (นาเรียยืดแก้มตัวเองออกมาเพื่อเป็นการอธิบายความหมาย) 'อุ๊พ ฮ่าๆๆๆ อะไรของเธอเนี้ย เริ่มจากคำแรกเป็นคำว่าน่ารักเหรอ' (เรียวมีความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มนั้น)                                ...

                                  ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง.....เรียวผู้ตื่นขึ้นตอนเย็นแล้วพบว่าตัวเขานั้นนอนอยู่บนกองฟางที่ไหนสักแห่ง ลุกตัวขึ้นและมองรอบๆก็มีหมู่บ้านที่ไม่มีใครอยู่ เรียวเดินไปเรื่อยๆพร้อมกับบ่นพึมพำว่า 'ทำไมกันนะ ได้ยังไงกัน! ทำไมกัน?' เรียวได้พยายามเดินไปดูบ้านแต่ละหลังแบบละเอียด และก็พบกับดาบไม้ที่ถูกห่อด้วยผ้าสกปรกอยู่ 'อย่างน้อยก็มีอาวุธไว้ป้องกันตัวหล่ะนะ' (เรียวพูดขึ้นอีกครั้ง) หลังจากที่กำลังจะยื่นมือเข้าไปหยิบดาบไม้เล่มนั้น ทุกอย่างก็หยุดนิ่งและเป็นสีเทา ตัวของเรียวก็หยุดชะงักหนึ่งและหายใจแรงขึ้นเพราะได้รับรู้ถึงความหนักอึ้งที่จะหยิบดาบเล่มนี้ 'ทำไมกัน ทำไมรู้สึกทรมานแบบนี้' (เรียวรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบพร้อมๆกับรู้สึกถูกกลืนกิน) หลังจากสัมผัสดาบไม้ได้สำเร็จ ตัวเรียวก็ได้ถูกลบและถูกเขียนขึ้นมาใหม่คล้ายกับว่าตัวตนเก่าได้หายไปแล้ว จากนั้นก็โผล่มาที่เมืองแห่งหนึ่ง เมืองแห่งการเริ่มต้น 'ลาวาเอลลาคอส' (คำพูดที...