การเดินทางของดาบไม้ ep.2

                                  หลังจากเข้าเมืองมาแล้วเรียวก็พบกับนาเรียและเดินไปด้วยกัน ขณะที่เรียวกำลังจะแลกหินก็มีนาเรียคอยช่วยในการแลกและได้ราคามาค่อนข้างดี เรียวจึงนำเงินที่ได้อันน้อยนิดไปซื้อขนมปังกับแครอทมาละแบ่งขนมปังให้นาเรีย เรียวเริ่มมีความหวังกับการอยู่รอดไปเรื่อยๆแบบนี้ และเหลือบมองไปที่นาเรียที่กำลังนั่งจ้องตนอย่างไม่กระพริบเรียวจึงรู้สึกเขินอายและหันหน้าหนีไป 'นี้สอนภาษามือให้ชั้นทีสิ' (เรียวพูดไปและโบกไม้โบกมือไปด้วย) นาเรียเข้าใจตามนั้นจึงเริ่มจากสอนคำแรกออกมา 'น่ารัก' (นาเรียยืดแก้มตัวเองออกมาเพื่อเป็นการอธิบายความหมาย) 'อุ๊พ ฮ่าๆๆๆ อะไรของเธอเนี้ย เริ่มจากคำแรกเป็นคำว่าน่ารักเหรอ' (เรียวมีความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มนั้น) 
                                   วันเวลาผ่านไปเรียวเริ่มพูดกับชาวเมืองเข้าใจมากขึ้น เรียวเป็นคนเข้าใจอะไรง่ายและคิดเร็ว เรียวฝึกฝนและออกไปตีมอนส์เตอร์เพื่อนำหินมาแลกเงินเพื่ออาหารอันน้อยนิด 'ช่วยไม่ได้หล่ะนะ นี้แหละจุดเริ่มต้นของชั้นที่เมือง ลาวาเอลลาคอส' เรียวเริ่มเรียนรู้จากผู้คนแต่ก็ยังช้าไปสำหรับเรียว หากได้หนังสือสัก5-6เล่มคงช่วยอะไรให้เร็วขึ้นอีกสักนิด (หนังสือในโลกนี้เป็นอะไรที่แพง) เรียวจึงเริ่มเก็บเงินและออกกำลังกายมากขึ้นเพื่อความแข็งแรง เรียวพบว่าตัวเองนั้นพัตณาได้เรื่อยๆ ไม่สิไม่ว่าใครก็ตามสามารถพัตณาตัวเองได้ตลอดเวลาอยู่แล้ว เรียวจึงเลือกพัตณาร่างกายและความรู้ไปตามๆกัน เริ่มอ่านเขียน เวลาผ่านไป 4 เดือน เรียวได้อ่านหนังสือที่ซื้อมาจบไป 2 เล่ม และก็พบว่าประเทศหรือโลกแห่งนี้นั้นมีสิ่งที่เรียกว่ากิลด์ หรือก็คือที่รวมตัวของผู้คนที่ทำงานรับจ้างให้กับรัฐบาลและผู้คน เรียวรู้แบบนั้นจึงถ่อตัวไปสมัครลงชื่อเข้ากิลด์ 'สวัสดีครับพี่สาว ไม่ทราบว่าผมจะเข้ากิลด์ต้องทำอะไรบ้างครับ ?' บียะ : 'สวัสดีค่ะ หากท่านต้องการลงสมัครกิลด์รบกวนกรอกแบบฟอร์มและทำการจ่ายเงิน1000เหรียญด้วย ทางเราจะดำเนินเรื่องทันที' เรียวทำหน้าไม่พอใจที่ได้รู้ว่าราคานั้นต้องใช้เวลาอีกเป็นปีๆเพื่อให้ได้เงินนั้นมา แค่กินก็แทบจะไม่เหลือเงินแล้ว